ฟังความอ่อนแอ

การวาดภาพ การเล่นดนตรี การแต่งกลอน
สำหรับผมที่อาจไม่ได้ทำอะไรพวกนี้ได้ดีเด่นสักเท่าไหร่
จุดร่วมการทำงานพวกนี้ ที่ผมชอบอย่างนึงก็คือ
มันเป็นช่วงเวลาที่ได้นั่งฟังความรู้สึกต่างๆ มันถ่ายทอดตัวเองออกมา
จากสิ่งที่ไม่มีตัวตน กลายเป็นสิ่งที่เป็นรูปธรรมขึ้นนิดหน่อย
ผมว่าสิ่งที่กลอนครั้งนี้จะถ่ายทอด
ก็คงคือ
เศษเสี้ยวหนึ่งของรูปธรรม
ของความอ่อนแอ

อยากให้เธอปลอบใจ
กอดเธอไว้ให้หายเหงา
รอบตัวมีเพียงเงา
ที่ไอเศร้าลอยระเหย

ฉันรู้มีเพียงฉัน
ทุกทุกวันที่ผ่านเลย
ซึมซึม ณ อกเอย
คล้ายเฉยเฉยจริงอ่อนแอ

ฉันเข้าใจว่าฉันไหลล่องลอย
กลางกระแสฟองฝอยของความหวัง
แลความเห็นแก่ตัวความชิงชัง
แม้ได้ยินไม่เคยฟังโอ้คนเรา

โอ้ฉันเอยเคยไหมฟังผู้คน
ที่ดิ้นรนและสับสนและยึดเสา
มัวคิดว่าเข้าใจกลายเป็นเรา
ที่ไม่ฟังใครเขาเลยสักคน

อันชีวิตยิ่งคิดยิ่งไม่เห็น
คิดไม่เป็นภาพที่เห็นยิ่งสับสน
คิดเป็นแล้วจึงรู้ให้เพียงรู้ตน
เมื่อรู้ทุกข์ว่าคือตนคงจบเอย

Advertisements

อะไรอยู่ในใจ

อะไรอยู่ในใจ    ฉันหาไม่รู้ตัวเอง
ครวญคิดจิตครื้นเครง    เพียรกระจ่างซึ่งสิ่งสรรพ์

คืนวันฉันค้นหา    เว้นเพียงว่าที่ใจฉัน
อาจบางทีคืนวัน    จะกร่อนฉันจนกลวงเปล่า

มองโลกด้วยตอนนี้    รู้สึกดีคล้ายดวงดาว
กลับยามอารมณ์เร้า    จนคล้ายเห็นเพียงฟ้าดำ

มองใจที่โอนเอน    ควรทำเช่นใดโอ้กรรม
เพื่อรู้ทันใจทำ    เพื่อกระจ่างซึ่งตัวเอง

หวาน

งามใจเธอมอบฉันมี
อิ่มเอมฤดีฟ้าใส
รู้จักซึ้งซึ่งห่วงใย
หนุนใจของเธอทุกคืน

แคนโต้สีดำ

ความสะใจอย่างหนึ่งของกวี
นั้นก็คือการเขียน
อักขระพิษที่ทำร้ายวิญญาณของทุกคน

ไม่เชื่อ
อย่าลบหลู่
นะจ๊ะนักเรียน

กางเกงขาสั้น
หนักหัวใคร!
โปรดตอบ

ดีไซเนอร์
ผู้ออกแบบเสื้อผ้าอันทรมานผู้ใส่
ขอให้คุณตกนรก

จะรอพระเอกไปทำไม
ในเมื่อคุณเป็นนางร้าย
ฮา

อยากเดินทาง

อยากเดินทาง
ผ่านสังคม
ผ่านผู้คน
ผ่านหัวใจ
อยากรับรู้
สิ่งที่จริง
สิ่งที่เป็น
สิ่งที่เห็น
อาจไม่ใช่
ห้องของฉัน
มันคับแคบ
มันแปลกแยก
มันเหลวไหล
ฉันใคร่ครวญ
ฉันคำนวณ
ฉันเฝ้าคิด
เพียงคาดเดา
อยากเดินทาง
เพื่อสังคม
เพื่อผู้คน
เพื่อหัวใจ

รู้สึกโลกที่รับรู้วันๆ ก็อ่านเอาแต่จาก internet ฟังเขามาอีกทีตลอด
ถ้าคิดอยากจะทำอะไรที่ตอบโจทย์สังคม ก็คงต้องรู้จักสังคมจริงๆ ก่อนอะนะ

นิราศฝึกงาน

รำคาญงานรำคาญวันรำคาญตัวเอง
ทำไมใจจึงโหวงเหวงจึงหวาดไหว
โลกทั้งโลกให้เป็นเรื่องของโลกไป
ใครใส่ใจเรื่องของใครกันเอง

อยากจะหยุดหยุดงานหยุดความคิด
อยากนั่งอ่านพระธรรมสักนิดคงเท่เจ๋ง
ให้ดวงจิตมีพลังพร้อมบรรเลง
ให้ครื้นเครงแม้กับสิ่งที่รำคาญ

วันหนึ่งวันคงมีคนแสนแสนคน
นั่งดิ้นรนดิ้นชีวิตสนุกสนาน
ยิ่งคิดใจยิ่งรำคาญ
เซ็งเป็ดเซ็งห่านไม่เข้าใจตัวเอง

ผล NSC 2009 : ผิดหวังแต่ไม่เสียใจ

งาน NSC ผ่านไป
พร้อมไม่เข้าใจ
เมื่อมือว่างเปล่ากลับมา

พินิจพิจารณา
เพื่อนเพื่อนบอกว่า
เพราะใจ”เขา”ไม่ตรงกัน

ในสิ่งเราเห็นสำคัญ
อาจกลับกลายพลัน
เป็นความเบาหวิวเหลือทน

เมื่อประสบการณ์ของคน
มองไม่เห็นผล
สำคัญชุมชนออนไลน์

หรืออาจบางทีเหตุใหญ่
เราเองอ่อนไป
เข้าใจว่าตัวมีดี

อย่างไรไม่คิดเสียที
สำเร็จงานนี้
ผิดหวังแต่ไม่เสียใจ

หนึ่งคือเชื่อมั่นข้างใน
สิ่งที่ทำไป
คงสร้างผลงามตามฝัน

สองคือความรู้สารพัน
ประสบการณ์อัน
ล้ำค่าใช้ต่อหลายปี

ขอบคุณ @rtsp
อีก @kaewgb
ร่วมแรงสร้างสรรค์กันมา

อยากบอกให้ได้รู้ว่า
ประทับตรึงตรา
ครั้งหนึ่งร่วมอดหลับสบาย

และ thx ผู้จุดประกาย
ความคิดต้นสาย
โปรแกรมมิ่งดอทไอเอ็น

สุดท้าย @jittat ผู้เป็น
เจ้าภาพมื้อเย็น
แสนอร่อยแสนสุขสำราญ

ปล. ยังไงก็ตาม
จะพยายาม
“แชร์เล่น”สมบูรณ์ปิดเทอม