คิดถึงคืนวันใหม่ๆ [2]

สิ่งที่เกิดขึ้นและกำลังเกิดขึ้นเรื่อยๆ มันพาให้นึกถึง การ์ตูนเรื่อง Ghost in The Shell …วิทยาการที่พัฒนา ล้ำเข้ามาในร่างกายของเรามากขึ้นๆ  ไม่ต้องพูดถึงแค่ Bionic Arm จากตอนที่แล้ว ที่แม้แต่เทียบกับแขนมนุษย์ธรรมดายังใช้การได้ไม่ดีเท่า

ในวันนั้น แทบทุกส่วนของร่างกายเราสามารถถูกแทนที่ด้วยจักรกลที่ทรงประสิทธิภาพ
และผมคิดว่า วันที่ว่า จะต้องมาถึง

จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าร่ายกายทุกส่วนของเราไม่เสื่อมสภาพอีกต่อไป และเปลี่ยนอะไหล่ได้เรื่อยๆ
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเราถ่ายโอนความรู้ได้เหมือนใน The Matrix
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าดวงตาของเราสามารถzoomเข้าออกได้ และมองทะลุเสื้อผ้าได้(ฮา…)
จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าแม้แต่สมองที่ใช้ประมวลผลของเรา ยังสามารถให้จักรกลมาช่วย
จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อวันที่ขอบเขตของ เทคโนโลยีเอื้อมมือเข้ามาถึงความรู้สึก นึกถึง ตัวตน และจิตใจของเรา ?
วันนั้นจะเป็นคนที่เราพบว่า ที่แท้กลไกของชีวิต ก็ไม่ต่างจากจักรกลที่ซับซ้อน ?

เพราะผมเชื่อแบบนี้ครับ จึงคิดว่าวันที่ว่าจะต้องมาถึง
ใช่ครับ ผมเชื่อว่า เราต่างคือจักรกล และ ผมเชื่อว่า มนุษย์เราเก่งพอที่จะสร้างจักรกลที่ซับซ้อนเทียบเท่าชีวิตได้

สำหรับผมเองที่เชื่อเช่นนี้ เมื่อมองจากมุมมองภายนอก ถึงแม้ทุกๆ ความรู้สึกจะเป็นกลไกที่คำนวณได้ และเจตจำนงเสรีไม่ได้มีอยู่จริง แต่เมื่อมองจากมุมมองภายในตัวเอง ความรู้สึกที่มีก็ยังเป็นของเราเอง ที่แม้จะรู้ด้วยสมองว่ามันเป็นกลไก แต่มันก็ไม่จำเป็นว่าเราจะเลิกดื่มด่ำกับความรู้สึก และเลิกมีความสุขนี่ครับ

Advertisements

คิดถึงคืนวันใหม่ๆ [1]

ผมว่าโลกวิทยาการกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่น่าตื่นเต้น

ในเวลานี้เราสามารถทำให้คนตาบอดกลับมามองเห็นได้อีกครั้ง โดยการวางตัวกระตุ้นลงที่เรตินาหรือจอรับภาพในดวงตา แล้วตัวกระตุ้นจะกระตุ้นเซลล์ประสาทตา(ซึ่งฝ่อไปแล้ว)ที่เชื่อมกับสมองส่วนที่รับรู้การมองเห็นให้กลับมาใช้ได้อีกครั้ง และทำให้คนตาบอดสามารถมองเห็นแสงและเดินไปไหนได้เองโดยไม่ชนของรอบข้าง 

เราสร้างแขนเทียมสุดฉลาดหรือชื่อเรียกเท่ๆว่า Bionic Arm ที่สามารถเคลื่อนไหวได้หลากหลายเกือบเทียบเท่าแขนปกติ โดยแขนไบโอนิกนี้จะเชื่อมต่อเส้นประสาทสำหรับสั่งการเกี่ยวกับการทำงานต่างๆในแขนของคนแขนขาด เข้ากับตัวรับสัญญาณที่จะไปสั่งการมอเตอร์ในแขนไบโอนิกอีกที ซึ่งก็หมายความว่า เราสามารถสั่งการเครื่องจักรเครื่องนี้ทำอะไรต่างๆได้ด้วยความคิด 

หรือจะสั่งให้ลูกศรเมาส์ในคอมพิวเตอร์เลื่อนขึ้นลงซ้ายขวา หรือคลิ้กเข้าที่ต่างๆก็ได้ ขอเพียงแค่’คิด’ ไม่ใช่แค่ ‘คลิ้ก’
แถมเท่าที่อ่านมาผ่านๆ รู้สึกเรากำลังพยายามจะสร้าง ‘หน่วยความทรงจำ’ ที่ทำให้ปัญหาเรื่องอัลไซเมอร์หมดไป กันอยู่ด้วย

ผมก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่า เรากำลังจะทำอะไรได้อีกบ้าง ที่จริงที่ผมเขียนไปว่า ‘ในเวลานี้’ ในตอนแรกนั้น อย่างเรื่องสั่งเมาส์ด้วยความคิด เราก็ทำกันได้มานานหลายปีแล้ว
จะเห็นได้ว่า เทคโนโลยีที่เข้าเชื่อมต่อทำงานกับสมองของเรานั้น กำลังเก่งขึ้นทุกทีๆ
น่าตื่นเต้นใช่ไหมครับ อย่างน้อยก็ผมคนนึงหล่ะ ที่ตื่นเต้นเอามากๆ

ข้อมูลอ้างอิง
คลิป VDO เลื่อนเมาส์ด้วยความคิด