focus ซะทีนะ!

หมายเหตุ: entry นี้ เรื่องส่วนตัว รำพึงรำพันล้วนๆ นะครับ

เรารู้สึกว่า เราเป็นคนที่สนใจกว้างมาตลอด หรือ พูดอีกแบบก็คือ ไม่ focus
จนถึงตอนนี้ที่เจาะมาเรียนด้าน theoretical computer science แล้ว มันก็ยังมีสาขาย่อยที่เจ๋งๆ เต็มไปหมด
เราก็อยากเรียนไปหมด ลงเรียนไปมากกว่าคนอื่นที่นี่มากมาย ทำให้เวลาการทำวิจัยน้อยลงไปด้วย

แม้การทำวิจัยจะเป็นตัวชี้วัดหลักในสาขาอาชีพนี้
เราก็มักจะคิดว่า passion ของเราคือการเรียนรู้
การวิจัยแม้จะถือเป็นการเรียนขั้นสูงสุด แต่ก็เป็นแค่ทางหนึ่งของการเรียนรู้เท่านั้น
เลยไปลงเรียน อ่านโน้นอ่านนี้เต็ม ฮา

การที่เราเรียนกว้างก็มีข้อดีแบบนึง
คือเราหวังว่า สิ่งที่เรารู้หลายๆ อย่าง จะช่วยทำให้เรา apply แนวคิดได้หลากหลายมุมมองในปัญหาที่เจอ
นอกจากนี้ ยังช่วยทำให้เรารู้ว่า เรื่องไหนเราสนใจมากจริงๆ
ก่อนนี้รู้สึกว่า algebraic complexity สวยงามมาก แต่ดูไปเรื่อยๆ แล้วก็พบว่า การที่ model มันไม่ implementable ทำให้รู้สึกไม่น่าสนใจ เราเลยรู้ว่า เราชอบความ practical ด้วย

แต่ที่จริงเราก็อยากจะ focus แล้วเหมือนกัน
เพราะเริ่มเห็นคนอื่นเค้าเริ่ม มี paper กัน เราก็อยากจะมีบ้าง 55

ประเด็นคือ หลังจากนี้เราคิดว่า เราจะเริ่ม focus ให้ได้แล้ว และคิดว่าน่าจะทำได้
เพราะว่าวันนี้เราว่าเริ่มจะรู้กว้างระดับนึงว่าใน theoretical computer science มันมีอะไรบ้าง
เราเลยคิดว่าเรารู้แล้วว่า ในที่สุดเราสนใจอะไรจริงๆ
และเราก็รู้ในเรื่องนั้นมากพอ ที่ทำให้ทางเดียวที่จะเรียนรู้ต่อได้ก็คือ ต้องทำวิจัยเท่านั้น

ก็หวังว่า เราจะ focus ซะทีนะ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s