ไม่เบื่อการเมือง

ปีสองปีมานี้ผมมีความสนใจความเป็นไปทางการเมืองและสิ่งแวดล้อมมากขึ้นกว่าก่อนมาก  สำหรับด้านสิ่งแวดล้อม ผมไม่แน่ใจว่าเริ่มสนใจตั้งแต่เมื่อไหร่ คิดว่าคงเพราะอ่านอะไรๆ ของพี่ก้อง ทรงกลด  แต่ถ้าเป็นด้านการเมืองนี่ชัดเจนครับ คนจุดประกายให้ผมคือ คุณทักษิณ ชินวัตร

การปฏิวัติน่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กหลาย ๆ คนมองเห็นการเมืองว่า มีตัวตนในโลกประจำวัน  แต่สิ่งที่ตรึงสายตาของผมไว้คือคำถามว่า “การปฏิวัติที่เกิดขึ้นนั้น มันเป็นสิ่งสมควรไหม”  ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็น รับรัฐธรรมนูญดีไหม ?  เลือกตั้งใครดี ?  พันธมิตรกำลังทำสิ่งที่น่าสนับสนุนหรือเปล่า ?  ระหว่างการรวบรวม วิเคราะห์ และแสดง ความคิดเห็นเพื่อตอบคำถามเหล่านี้ ผมได้เห็นการปะทะกันของความคิดเห็น 

เวลาได้อ่านการใช้เหตุผลที่เนียน ตั้งอยู่บนสมมติฐานที่เป็นจริงและแสดงถึงการรวบรวมข้อมูล  ผมรู้สึกว่ามันเท่จริงๆ หว่ะครับ  …ก็คงเพราะความประทับใจตรงนี้ พอบวกกับความอยากเป็นพลเมืองคุณภาพ ก็เลยเริ่มสนุกที่จะติดตามประเด็นปัญหาบ้านเมือง

แล้วบางครั้ง ก็จะมีการโต้กลับมาของความเห็น อย่างมีเหตุผลเหมือนกัน แล้วยิ่งพอมีสมมติฐานที่สอดคล้องความเป็นจริงกว่า ก็เลยเจ๋งขึ้นไปอีก

นี้คือสิ่งสำคัญมาก เวลาเราคิดหาทางออกของปัญหาอะไรก็ตาม  ถ้าจะแก้ปัญหาอะไร เราต้องหาทางออกจากบริบทของปัญหานั้น  ยิ่งรวบรวมข้อมูลมาดีเท่าไหร่ ก็แก้ได้ตรงจุดมากขึ้น หรือถ้าเราจะเอาวิธีการแก้ปัญหาจากบริบทอื่นๆ มาใช้แก้ปัญหาอะไร มันก็ต้องเป็นบริบทที่ใกล้เคียงกันครับ

เช่น เราจะเอาวิธีการแก้ปัญหาการเลือกผู้นำในบริษัทมายัดใส่การเลือกผู้นำประเทศ หรือ วิธีการแก้ปัญหาชองชมรมนึงจะเอามาแก้กับอีกชมรมนึง โดยไม่ดูว่าวัฒนธรรมมันต่างกันยังไง  ก็จะทำเสียเรื่องเปล่าๆ

นิตยสาร way, TV บ้านเมืองไม่ใช่ของเรา,  แล้วก็คอลัมน์ที่อาจารย์นิธิ เอียวศรีวงศ์เขียนในมติชนรายสัปดาห์ เป็นสื่อทางการเมืองที่ผมชอบเพราะอ่านง่าย วิเคราะห์อะไรๆ คมดีครับ ไม่เอียงทักษิณหรือพันธมิตร ไม่เป็นข่าวชาวบ้านๆ หรือเอาเรื่องของตัวคนมาด่าให้มันน่าเบื่อ  ที่จริงแล้วผมว่าบทความในประชาไทดีๆ มีเยอะแยะ แต่อ่านไม่ไหวครับ มันวิชาการการไป ก็เลยมาแนะนำ 3 อย่างนี้หล่ะครับ สำหรับคนอยากเริ่มสนใจการเมือง

ตอนนี้ บ้านเมืองไม่ใช่ของเรา กำลังพูดถึงประเด็นเรื่องการแก้รัฐธรรมนูญอีกรอบเป็นเรื่องสมควรไหมซึ่งก็เชื่อมไปถึงเรื่องการยุบพรรค
มีประโยคหนึ่งของสัปดาห์นี้จาก อาจารย์ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์ ที่ผมชอบมาก

“ปัญหาบ้านเมืองมันขมวดอยู่แค่ เอาทักษิณไม่เอาทักษิณ  ตั้งแต่เมื่อไหร่”
มันไม่ได้ขมวดแค่นั้นยังไง ก็ลองรับชมรับฟังกันดูนะครับ

4 thoughts on “ไม่เบื่อการเมือง

  1. #1
    ฮ่วย พิมพ์ตั้งนาน เผลอคลิกลิงก์หน่อยเดียวหายหมดเลย… ทำไมเค้าไม่ใช้ onbeforeunload event อันนั้นกับเวลา comment บ้างเนี่ย

    พิมพ์ใหม่ก็ได้… เชอะ

    #2
    ตอนนี้เปิดใน Firefox 2.0.0.13 แล้วเป็นดังภาพ

    สาเหตุจาก bug ของ Firefox ที่ justify attribute ทำให้ render combining characters ผิดปกติ (https://bugzilla.mozilla.org/show_bug.cgi?id=240914)
    จนกว่า Firefox 3 จะออก ถ้าจะเอาใจคนใช้ Firefox คงต้องแก้ stylesheet ไม่ให้ใช้ justify ก่อน?

    (สารภาพความโง่ของคนคอมเมนต์ เมื่อกี้นั่งดักดานหาอยู่ตั้งนานว่าเกิดจากอะไร ทั้ง ๆ ที่คิดแล้วว่าเกิดจาก justify เพราะตอนแรก reproduce ไม่ได้ ปรากฏว่าที่ reproduce ไม่ได้เพราะดันไปทดสอบกับข้อความที่ไม่มีรูปวรรณยุกต์หรือสระที่อยู่บน/ใต้บรรทัด~)

    (ป.ล. ถ้า tab ที่อยู่ข้าง ๆ ใน screenshot ดูน่าสนใจ ลองดู http://www.upiasiaonline.com/Human_Rights/2008/03/27/thai_police_are_best_organized_criminals/2369/)

    #3
    Comment ต้องใส่อีเมลด้วย?

    ไม่ใช่ไม่ไว้ใจ WordPress หรอก… แต่ไม่เคยเห็นที่ไหนมีแบบนี้ แปลกใจ

    #4 ตอบ post
    คล้าย ๆ จะมาชนกับที่เคยบ่นเมื่อหลายเดือนก่อนยังไงไม่รู้…

    ซึ่งก็ยังไม่ได้ตอบ comment ของอิ๊ก ที่ว่า

    “กับข้อความที่ว่า การเมืองเป็นสิ่งบั่นทอนความเจริญนั้น ในทางตรงข้าม ผมกลับนึกไม่ออกครับว่า คนเราจะอยู่กันได้อย่างไรโดยปราศจากการเมือง
    เพราะด้วยการมา อาศัยร่วมกันด้วยตัวมันเอง ก็เกิดการเมืองขึ้นแล้ว เลยไม่เข้าใจข้อความนี้จริงๆ ครับ”
    (http://paul012.blogspot.com/2007/08/my-long-belated-take-on-politics.html#comments)

    คือที่บอกว่า “การเมืองเป็นคำสาปของมนุษยชาติ” นั้น ต้องการจะสื่อถึงความคิดว่าวัฒนธรรมที่มนุษย์สร้างสรรค์สั่งสมมาเป็นพันปี มันตั้งอยู่บนการเมืองหมดทั้งสิ้น ซึ่งก็เหมือนว่าเป็นไปไม่ได้ที่เราจะสร้างวัฒนธรรมนี้ขึ้นมาได้โดยไม่มีการเมือง แต่ถ้าลองเปรียบเทียบโลกแห่งความจริงนี้ กับโลกในอุดมคติที่ไม่ต้องมีการเมือง ก็คงจินตนาการได้แต่ว่าโลกที่ไม่มีการเมือง จะเจริญกว่าโลกที่เป็นอยู่นี้อีกมากมายนัก

  2. /paːn/ says:

    รู้สึกเหมือนหลังๆ ประชาไท น่าสนใจน้อยลง และส่วนความเห็นก็โดนยึดโดยคนกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้มี productive comment สักเท่าไร

    สุดท้ายผมก็ยังไม่มีโอกาสได้อ่าน Way ที่พี่อิ๊กแนะนำมาสักครั้ง พี่อิ๊กเคยอ่านฟ้าเดียวกันหรือเปล่าครับ ผมไม่เคยอ่าน อยากรู้ว่าเป็นยังไง

  3. เมื่อก่อนก็สนุกดีกับการเมืองครับ

    รู้สึกว่ามันมีแนวคิด มีการปะทะกันทางความคิดที่หลากหลายดี

    แต่ตอนนี้เริ่มรู้สึกเอือม ๆ

    บอกตามตรงว่า สมัยก็เวลามีใครพูดว่า นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน ยังไงก็ดีกว่านักการเมืองที่มาจากการปฏิวัติ ตอนนั้นก็รู้สึกโน้มเอียงไปในทางเห็นด้วยนะครับ

    แต่พอเห็นการสัมภาษณ์จากผู้มีอำนาจในตอนนี้ ทั้งการดิ้นรนการแก้รัฐธรรมนูญ และการให้เหตุผลแบบข้างๆ คู ๆ

    ถ้ามาบอกว่า นี่คือผลผลิตจากกระบวนการประชาธิปไตย ที่ทำให้ได้ ‘ฅนที่ดีที่สุด’ แล้วล่ะก็…

    ผมรู้สึกสิ้นหวังอ่ะครับ

  4. แต่เราก็คงไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่้ว่า หลังจากรัฐบาลนี้ขึ้นมา เศรษฐกิจของเราก็เติบโตขึ้นภายใน 1 เดือนได้มากกว่า 1 ปีเศษๆ ของรัฐบาลที่แล้ว

    และผมก็จะไม่ปฏิเสธว่า วิธีการให้สัมภาษณ์ของคุณนายกของเรานั้น มันทำให้ผมรู้สึกว่าเค้าช่าง… บัดซบมาก
    http://www.fringer.org/?p=318

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s