เอื้อมตามองดวงดารา

กระเซ็นใสไอละอองยองใยนวล
ลอบคร่ำครวญยวนจิตพิสมัย
งามอล่างร่างแม่เย้างามใจ
ประกายตาแม่อำไพไว้ตราตรึง

คิดรั้งโอบไหล่อ่อนให้อุ่นไว้
หักใจปักไว้มิเอื้อมถึง
แพรผ้าพลิ้วปลิวสบัดยิ่งรัดรึง
สำนึกซึ้งอันงามหยดว่าสิ่งใด

หยาดฟ้าหยาดเพชรบงกชแก้ว
แม่เคลื่อนแคล้วแล้วสรรพสิ่งมิติงไหว
หยุดนิ่งแทบลืมหายใจ
ละอายตนจนใจไร้ที่เทียม

เมื่อฟ้าวาดแม่ให้โลกได้ยล
เป็นบุญของผู้คนที่ล้นเปี่ยม
ไยฟ้าขีดฉันเกิดเพื่อหมอบเจียม
คิดเทียบเทียมช่างต่างแตกแหลกฤทัย

..ไม่ได้มีความหมายอะไรถึงใครนะครับกลอนบทนี้..
..เป็นเรื่องแต่งขึ้นเล่นๆ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s