รุ้งของพีร์ และความเหงาของผม

9-6-7 in financial conference

หยาดพิรุณโปรยปรายพรายพริ้วมา
มวลพฤกษาดอกหญ้าพาสดใส
อีกต้นไม้สูงใหญ่ในพงไพร
ชะล้างใบไหลหลั่งทั้งพนา
 
หมู่มวลสัตว์น้อยใหญ้ได้ชุ่มชื่น
เริ่งระรื่นน้ำใหม่ใสหนักหนา
กลั่นเป็นหยดพรมลงผืนพสุธา
สู่ธาราพามัจฉาน่ายินดี
 
ถึงเวลาอาทิตย์ฉายสายฝนจาง
เกิดเส้นบางผ่านฟ้าหลากหลายสี
เป็นทางโค้งจรดผืนปฐพี
ชื่นชีวีจากสีสันนั้นคือ ” รุ้ง
หลังจากผมได้อ่านกลอนบทนี้ของเชษฐ์ (ชื่อเล่นชื่อพีร์)
ก็ได้กลอนบทนี้มาครับ
แลริ้วรุ้งแล้วลองตรองเหงาเหงา
อันตัวเรามองริ้วทิวสีสัน
ชื่นในจิตคิดรื่นรมย์สมสุขพลัน
หากไม่อาจต้องกันเป็นฝันไป
 
ดั่งตัวฉันคงมองเธอได้เพียงห่าง
ดั่งบางอย่างกั้นกลางไม่หวั่นไหว
ได้เพียงเก็บภาพเธอข้างในใจ
เป็นรุ้งงามข้างในไว้ชื่นชม
ผมรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เจ๋งดีนะครับ กับการที่เราอ่านอะไรของใครคนนึงแล้วก็เกิดเป็นแรงบันดาลใจให้กัน ต่อๆ กันไป
ถ้ากลอนบทนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ใครต่อก็ดีเหมือนกัน
ขอบคุณพีร์ที่แต่งกลอนนี้มา และเป็นแรงบัลดาลใจให้ผม
และขอบคุณคนอีกคนหนึ่งในกลอนนี้ด้วย เพราะเค้าก็ถือเป็นแรงบันดาลใจของผมเช่นกัน (มานาน)
 
ปล. กลับมาทำเว็บอีกครั้ง โย่ว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s