วันหลังวันแรก… ของปีสุดท้าย

อีกไม่กี่นาที ก็จะขึ้นต้นวันที่ 3 ของช่วงเวลาเปิดเทอม

ทุกๆอย่างในทุกๆปีก็ให้ความรู้สึกที่เหมือนๆเดิม เพียงแต่ทุกๆวันที่เรียนนั้นก็รู้ว่า ปีถัดไป จะไม่มีการมานั่งเรียนแบบนี้ที่ให้ความรู้สึกเหมือนๆเดิมในที่เดิมๆที่นี้แล้ว

วันนี้ไฟดับหลังฝ่าฝนกลับบ้านมาได้ไม่นานและเตรียมจะกินข้าว จึงได้กินดินเนอร์ใต้แสงเทียน หลังจากนั้นก็นอนเล่น เพราะหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้เลย

แต่บางทีเราก็อยากให้ไฟดับเหมือนกัน… ชั่วเวลาที่ไม่เพียงตัดขาดจากสิ่งที่เราเห็นด้วยตา ยังตัดขาดจากภาระหน้าที่ที่แบกไว้ด้วยชื่อ เพราะเราทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนอนเล่น เพราะเราก็เหนื่อยนิดหน่อยหน่ะ

ไอ้ชีวิตที่เฝ้าบอกตัวเองว่าน่าจะใช้ให้คุ้มค่า ที่แท้แล้วมันเป็นแบบที่เราเป็นจริงหรือ

ปล. อยู่ ม.6 ไม่ต้องออกกำลังกาย แค่ขึ้นลงตึกก็เพียงพอ

[[Musical Mind]] : ความทรงจำ : แอม เสาวลักษณ์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s