เวลาว่าง…

เวลาที่รีบเร่งและยุ่งเหยิง

หลายครั้งมาแล้วผมมักจะถามตัวเองว่า ทำไมเวลาว่างของเรานั้นช่างมีน้อยเหลือเกิน  เกิดความรู้สึกอยากพักและเลิกจากทุกๆสิ่งที่สร้างความเหน็ดเหนื่อยให้กับตัวเอง

แต่ทุกๆครั้งก็ต้องกลับมาฉุกคิดเสมอว่า ตัวเราเองไม่ใช่หรือที่มัวนั่งเล่นคอมพิวเตอร์ทั้งวัน แล้วมารู้ตัวอีกทีว่า วันนี้ไม่ได้ทำอะไรเลยอยู่หลายๆวันและหลายๆคืน

เวลานั้นว่างพร้อมอยู่เสมอ

ตัวเราเองที่จะต้องจัดเวลา เรียบเรียงความสำคัญของสิ่งต่างๆแล้วใส่ลงไปในช่องว่างนั้นๆ และต้องมีวินัยพอที่จะทำตามที่คิดไว้ เพราะเราไม่มีทางแก้ไขปัญหาที่เกิดจากการทิ้งเวลาไป อย่างมากก็ได้เพียงบรรเทาปัญหานั้นลงไป

สำหรับช่วงเวลาอีก 1ปีการศึกษาที่กำลังจะเข้ามาใหม่ คงเป็นเวลาที่ต้องเหนื่อยอยู่มากเนื่องจากภาระหน้าที่ต่างๆ  แม้จะเป็นงานที่เต็มใจและสนุกที่จะทำแต่ผมก็คงต้องพยายามจัดเวลาให้ดีมากๆเพื่อจะได้มีเวลาพักผ่อนแบบนี้

เวลาแบบนี้เป็นเวลาที่รู้สึกโล่งใจเป็นที่สุด เพราะไม่ต้องทำงานอะไร Blogนี้ก็เกิดเลยกำเนิดขึ้นมา การเขียนBlogครั้งนี้ถือเป็นการเขียนเป็นครั้งแรกในชีวิตของผมเลยทีเดียว(ดูยิ่งใหญ่ไหม)

ปล. ผมเปลี่ยนแว่นใหม่(อีก)แล้ว และสุขสันต์วันแรงงาน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s