Posted in Uncategorized, tagged debate, reasoning on 3 September 2008 | 4 Comments »
วันนี้ผมได้อ่าน comment จาก Twitter Debate ของ mk แล้วก็พบว่าได้แนวคิดและเหตุการณ์จริงเกี่ยวกับการ debate มากมายครับ
เรียกได้ว่า comment กันมีคุณภาพมากๆ ผมก็เองอดไม่ได้ที่จะ comment ไปด้วยหลังอ่านของอาจารย์มะนาว
เรียกว่าได้ความรู้เกี่ยวกับ การใช้เหตุผล และการ debate มากมายครับ แนะนำให้ไปอ่านกัน
นอกจากนี้ ความเห็นสั้นๆ ต่อสถานการณ์การเมืองไทย & เหตุผลที่สมัครควรยุบสภา ของคนชายขอบ
ก็เป็นอีกที่หนึ่งในตอนนี้ที่ผมแนะนำให้ไปอ่านกันมากๆ ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณ fringer มากๆ
อ่าน comment อาจารย์ @jittat แล้วเห็นอะไรชัดขึ้นมากครับ แต่เห็นต่างนิดหน่อยครับ
คือผมอ่านแล้วเข้าใจว่า เราควรจะตั้งกรอบก่อน ค่อย dabate กัน
แต่ผมคิดว่าเราเริ่มด้วยการตั้งกรอบไม่ได้ (– จะเอากรอบอะไรมา ก็ต้องใช้อีกกรอบลึกลงไปมาตัดสินอีก)
วิธีเดียวที่จะตั้งได้ก็คือ คุยกันก่อนเพื่อเอากรอบเดิมของแต่ละคนมาดูกัน แล้วเรียนรู้-ตีค่ากันไป
คุยๆ กันไปเพื่อให้อยู่ๆ อีกคนย้ายมากรอบเรา หรือปิ๊งไอเดียเกิดกรอบใหม่ที่ใช้ร่วมกัน
ตราบใดที่ยังไม่อยู่กรอบเดียวกัน ก็ไม่ได้ข้อสรุป ก็ต้องเรียนรู้กรอบของแต่ละคนกันไป
(ถ้าขี้เกียจจะรอให้มาอยู่กรอบเดียวกัน ก็โหวต)
ทุกคนที่นี้ไม่ได้อยู่ในกรอบเดียวกัน ก็ได้มาแลกเปลี่ยนตีค่ากรอบของแต่ละคน
ซึ่งก็ขอบคุณมากครับ ผมเรียนรู้อะไรเยอะโคตรเลย
ปล. ผมนับถือความ harsh ของ [...]
Read Full Post »
Posted in Uncategorized, tagged love, reasoning on 17 June 2008 | 5 Comments »
ชื่อเอนทรีดูโรแมนติกมากๆ แต่จริงๆ เนิร์ดจัดๆ ครับ ฮา
โดยที่จริงแล้วผม copy มาจาก comment รักด้วยสมอง ของพี่ก้อนนะครับ
ผมพยายามจะตอบเหตุผลของตัวเองและเห็นแย้งกับพี่ก้อนเกี่ยวกับว่าทำไมคนเราถึงรักกันไปพร้อมๆ กัน
คนเรามันเปลี่ยนคุณสมบัติไปตามเวลา สถานที่ และคนที่มีความสัมพันธ์ด้วย
และ คนที่มีความสัมพันธ์ด้วย ก็ยังไม่สามารถรู้ถึง คุณสมบัติที่คนๆ นั้นแสดงออกมาได้ครบ นั้นคือข้อมูลของคุณสมบัติเองก็ไม่ครบถ้วนด้วยซ้ำ
เหตุผลที่ใครจะรักใครซักคนได้ ก็ต้องเป็นเพราะ
การทราบข้อมูลของคุณสมบัติที่ไม่ครบถ้วนจำนวนหนึ่งของใครอีกคนแล้วยีนสั่งมาว่าให้เรารัก
แต่การจะอ้างเหตุผลที่ว่านั้นมันเป็นเรื่องยาก เพราะพอเราคิดจะหาสาเหตุของคุณสมบัติที่ทำให้ รัก
คุณสมบัตินั้นก็กลับเลือนหายไปตามเวลาแล้ว หรือ อาจได้รับข้อมูลเพิ่มเติมที่ทำให้เหตุผลนั้นไม่สามารถเป็นจริงแล้ว
เรื่องก็คือว่า ยีนก็ยังบอกให้เรารักต่อไป
คำตอบที่ได้ก็เลยมักจะเป็น ไม่รู้เหตุผล
ซึ่งคนที่คิดว่าคนเราไม่ควรไม่รู้ ก็จะตอบว่า ไม่มีเหตุผล
ซึ่งคนที่คิดว่าคนเราไม่ควรไม่มีเหตุผล ก็ตอบว่า มันต้องมีแต่หาไม่เจอ
มีอีกเรื่อง ผมว่าคนเราได้มีโอกาสรู้จักกับคนไม่กี่คน
มันเป็นเรื่องของโชคชะตามากๆ ที่ทำให้คนเราได้รู้จักกัน
จึงเป็นเรื่องธรรมดามาก ที่จะทำให้เหตุผลในการรักใครคนนั้น อาจจะเป็นเหตุผลเดียวกันกับที่เราได้รักใครอีกคน
เหตุผลที่ทำให้ผมรักใครซักคนได้นั้น
เมื่อได้ฟังเนื้อเพลง เพราะอะไร ของคุณประภาส
เขาถามว่า “…หรือเป็นเพียงรอยยิ้มรอยนั้นเมื่อวันแรกเจอ…”
ผมก็คงบอกว่า ใช่ ครับ… : )
เพราะมันคลุมทุกๆ ประเด็นของผมเลย
เวลาจำเพาะ สถานที่จำเพาะ คู่ความสัมพันธ์จำเพาะ ข้อมูลไม่ครบถ้วน
และ โชคชะตา
ปล. ช่วงหลังมานี้ แทบไม่ได้เขียน blog เลย ที่จริงมีเรื่องราวมากมาย มากมายจริงๆ โดยเฉพาะช่วงปิดเทอมแห่งปัญญาที่ผ่านมา [...]
Read Full Post »
ความล้มเหลวครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์ไทย | สังคมไร้วุฒิภาวะ
ทำให้ผมได้เห็นประเด็นต่างๆ เรื่องการไม่ยืนในโรงหนังของนายโชติศักดิ์ ได้ทั่วถึงขึ้นเป็นอย่างมาก …มันเป็นการตอบโต้กันด้วยเหตุผลที่ดีจริงๆ ครับ
ถ้าให้ผมเลือกข้าง.. แม้ผมจะยืนมาตลอดเวลาฟังเพลงสรรเริญ และคงไม่ไม่ค่อยพอใจกับคนที่ไม่ยืน ผมก็ยังคิดว่าการแก้กฎหมายหมิ่นฯ (หรือกฎหมายแนวๆ นี้หน่ะครับ ผมไม่รู้กฎหมาย) เพื่อให้ตรวจสอบและวิจารณ์ได้เป็นการสมควรอยู่ดี
เหตุผลก็คือ
มีหลายกรณีมาแล้ว ที่มีคนใช้กฎหมายนี้อ้างคนอื่นที่วิจารณ์ในทางที่สร้างสรรค์ ว่าหมิ่นฯ เพื่อผลประโยชน์ประโยชน์ของตัวเอง (การเห็นใครใช้้ท่านเป็น “เครื่องมือ” เพื่อความต้องการของตัวเองมันเป็นเรื่องน่าเศร้าจริงๆ นะครับ)
แม้ตัว “บุคคล” ของสถาบันจะดี แต่ยังมีคนอีกมากมายที่สังกัดสถานบันนี้ การไม่มีกลไกตรวจสอบก็เป็นเรื่องที่เสี่ยง
ถ้าสถาบันนี้ดีอยู่แล้ว การสามารถตรวจสอบและวิจารณ์ได้ ตามความคิดผมนั้น มันไม่น่าจะทำให้สามารถเกิดการล้มล้างได้นะ
แม้คุณ zzzzz จะบอกไว้ว่ามีผู้ไม่หวังดีอยู่มาก แต่ถ้ามันดีจริง มันก็น่าจะยังอยู่ได้นะ (หรือผมโลกแคบไปไม่รู้อะ)
ผมมักจะคิดว่า แล้วถ้าต่อไปเกิดตัวบุคคลไม่ดีขึ้นมา แล้วเรายังมีกฎหมายปกป้องเกินไปอยู่แบบนี้ การจะสร้างกฎหมายตรวจสอบขึ้นมาตอนนั้นจะยังได้อนุมติหรือ เมื่อทำอะไรไม่ได้เลย แรงกดดันนี้น่าจะทำให้เกิดการล้มล้างขึ้นได้มากกว่าอีกอะครับ
การทำให้ตรวจสอบและวิจารณ์ได้ น่าจะทำให้ส่งผลดีต่อสถาบันในระยะยาวมากที่สุด
คิดว่าไงกันหรอครับ
ปล. ช่วงนี้ผมกำลังเริ่มติดตาม เศรษฐศาสตร์ตลาดสด กับ practical utopia ได้ประโยชน์ดีมากครับ ในด้านความคิด(ไม่ใช่fact) เกี่ยวกับด้านเศรษฐกิจ ผมเองได้แสดงความเห็นเว็บ แล้วเค้า(คุณเจริญชัยและคุณสุรศักดิ์)ก็ออกมาตอบในประเด็นต่างๆ ในรายการตอนล่าสุดด้วย
Read Full Post »
ปีสองปีมานี้ผมมีความสนใจความเป็นไปทางการเมืองและสิ่งแวดล้อมมากขึ้นกว่าก่อนมาก สำหรับด้านสิ่งแวดล้อม ผมไม่แน่ใจว่าเริ่มสนใจตั้งแต่เมื่อไหร่ คิดว่าคงเพราะอ่านอะไรๆ ของพี่ก้อง ทรงกลด แต่ถ้าเป็นด้านการเมืองนี่ชัดเจนครับ คนจุดประกายให้ผมคือ คุณทักษิณ ชินวัตร
การปฏิวัติน่าจะเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กหลาย ๆ คนมองเห็นการเมืองว่า มีตัวตนในโลกประจำวัน แต่สิ่งที่ตรึงสายตาของผมไว้คือคำถามว่า “การปฏิวัติที่เกิดขึ้นนั้น มันเป็นสิ่งสมควรไหม” ช่วงเวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็น รับรัฐธรรมนูญดีไหม ? เลือกตั้งใครดี ? พันธมิตรกำลังทำสิ่งที่น่าสนับสนุนหรือเปล่า ? ระหว่างการรวบรวม วิเคราะห์ และแสดง ความคิดเห็นเพื่อตอบคำถามเหล่านี้ ผมได้เห็นการปะทะกันของความคิดเห็น
เวลาได้อ่านการใช้เหตุผลที่เนียน ตั้งอยู่บนสมมติฐานที่เป็นจริงและแสดงถึงการรวบรวมข้อมูล ผมรู้สึกว่ามันเท่จริงๆ หว่ะครับ …ก็คงเพราะความประทับใจตรงนี้ พอบวกกับความอยากเป็นพลเมืองคุณภาพ ก็เลยเริ่มสนุกที่จะติดตามประเด็นปัญหาบ้านเมือง
แล้วบางครั้ง ก็จะมีการโต้กลับมาของความเห็น อย่างมีเหตุผลเหมือนกัน แล้วยิ่งพอมีสมมติฐานที่สอดคล้องความเป็นจริงกว่า ก็เลยเจ๋งขึ้นไปอีก
นี้คือสิ่งสำคัญมาก เวลาเราคิดหาทางออกของปัญหาอะไรก็ตาม ถ้าจะแก้ปัญหาอะไร เราต้องหาทางออกจากบริบทของปัญหานั้น ยิ่งรวบรวมข้อมูลมาดีเท่าไหร่ ก็แก้ได้ตรงจุดมากขึ้น หรือถ้าเราจะเอาวิธีการแก้ปัญหาจากบริบทอื่นๆ มาใช้แก้ปัญหาอะไร มันก็ต้องเป็นบริบทที่ใกล้เคียงกันครับ
เช่น เราจะเอาวิธีการแก้ปัญหาการเลือกผู้นำในบริษัทมายัดใส่การเลือกผู้นำประเทศ หรือ วิธีการแก้ปัญหาชองชมรมนึงจะเอามาแก้กับอีกชมรมนึง โดยไม่ดูว่าวัฒนธรรมมันต่างกันยังไง ก็จะทำเสียเรื่องเปล่าๆ
นิตยสาร way, TV บ้านเมืองไม่ใช่ของเรา, แล้วก็คอลัมน์ที่อาจารย์นิธิ เอียวศรีวงศ์เขียนในมติชนรายสัปดาห์ เป็นสื่อทางการเมืองที่ผมชอบเพราะอ่านง่าย [...]
Read Full Post »
