แต่งกลอนตอนเด็ก

วันนี้ผม เปิดตู้เซฟมินิประจำตัว เป็นตู้ที่เก็บของเล็กของน้อยต่างๆที่มีคุณค่าในความทรงจำของผมหน่ะครับ คิดว่าหลายๆคนก็คงมี(รึเปล่า) ที่จะคอยเก็บของขวัญที่คนอื่นให้ พวกการ์ดพวกอะไรต่างๆ เอาออกมาอ่านมาดูก็รู้สึกดี มีอะไรฮาๆด้วย อย่างการ์ดFinal Fantasy VIIเป็นตั้งๆ ที่จะแถมมากับขนมโอเดงย้า(ไม่แน่ใจนะ) แล้วพวกเราตอน ป.6 ก็จะมาเขี่ยไพ่กินกัน คล้ายๆกับตอน ป.5 ที่จะดีดลูกแก้ว หลายๆคนตอนนั้นที่ซื้อขนมมากันอยู่หลายเพื่อจะได้การ์ดมา แต่ที่สะใจมากก็คือ ผมไม่ได้ซื้อเลย เพราะเริ่มต้นด้วยขอการ์ดเพื่อนฟรีมา 2 ใบ แล้วก็เขี่ยไพ่กินคนอื่นได้มาจนเป็นตั้ง(ประมาณ 2 นิ้วครึ่งแหน่ะ หึหึหึ) ยังจำภาพตอนเขี่ยชนะไอ้นมได้อยู่เลย นอกจากนี้ก็เจอกลอนที่แต่งเก็บไว้ตั้งแต่สมัยที่ยังไม่บันทึกอะไรลงคอมพิวเตอร์ รู้สึกว่าน่าเก็บไม่ให้หายไป  ก็เลยถือโอกาสบันทึกลงแบบ online ซะเลยครับ  ว่าแต่ คนอื่นๆเก็บอะไรแบบนี้ไว้บ้างไหม แล้วมันคืออะไร บอกหน่อยสิ เมื่อหมามอมหมองหม่นเหม็นเหมือนหมู เมื่อหมาหมู่หมูม้วยมอมเหมือนหมา เมื่อมอมมั่วหมู่หมัดมุ่งมองมา เมื่อหมัดมาหมูหมามอดม้วยมรณ์ (ม.1/7) รำพึงใจใคร่ครวญคิดหวนคืน สุดกล้ำกลืนขีนใจไม่เศร้าหมอง เหตุใดไยพรากจากน้ำตานอง จ้องมองรูปถ่ายใจคนึง ยากเรียงร้อยถ้อยคำรำพันออก ยากบอกอ้างเอ่ยเคยคิดถึง ยากยิ่งทิ้งความคิดคำนึง ยากสุดคือดึงเธอกลับมา อันอักษรกลอนกิจลิขิตเขียน ด้วยพากเพียรเรียนสารขับขานหา ขอจงเข้าจิตของเรานา ขอเถิดกลับมาอย่าจากไกล [...]

Read Full Post »

คิดถึงคืนวันอันหอมหวาน

classic ที่สุด ละเมียดละไม ที่สุด การได้หวนนึกถึงเวลาที่สวยงามที่ผ่านมา… และอยากจะกลับไปซึมซับทุกความอบอุ่นใจที่ตรงนั้น… และการได้ตระหนักว่ามันไม่มีทางที่จะย้อนกลับไป… และการต้องหวังแค่เพียงอยากจะเจอแค่ใครซักคนในภาพของอดีตนั้น เพื่อให้ความรู้สึกเปล่าเปลี่ยวที่เกาะกุมอยู่ได้ลดลงไป… วันนี้ผมคิดถึงอดีต… คิดถึงพวกเค้าจนน้ำตาซึม…

Read Full Post »