อีกไม่นาน เครื่องบินลำหนึ่ง จะออกเดินทางไปสู่ที่ ที่แสนไกล ภายเครื่องบินลำนั้น มีผู้หญิงคนหนึ่ง เช่นเดียวกับ ความทรงจำ และหัวใจของผม ที่มีผู้หญิงคนนี้อยู่
Posts Tagged ‘farewell’
จากกันไป
Posted in Uncategorized, tagged farewell, love on 15 May 2007 | Leave a Comment »
ควันหลง (ที่เกิดจากไอระเหยของน้ำตา)
Posted in Uncategorized, tagged farewell, friendship, poem, satit kaset on 11 April 2006 | Leave a Comment »
ความในใจเอ่อล้นในใจความ ในทุกยามนานเท่าไรนึกใจหวน ภาพซ้อนภาพซ้อนทรงจำใจคร่ำครวญ คิดทบทวนความหลังหลั่งน้ำตา เคยนั่งเรียนเขียนอ่านอาจารย์บ่น เคยนั่งซนไม่สนการศึกษา เคยนั่งหลับทุกเช้าล่วงเวลา เคยนั่งด้วยกันมาสิบสองปี หากต้องห่างจากไกลเพียงกายไกล ใจผูกไว้ที่เดิมที่แห่งนี้ ที่แห่งรักที่แห่งน้ำมิตรไมตรี ที่ร่วมมีรอยยิ้มแห่งวันเยาว์วัย วันขำขำวันเครียดเครียดวันทอดหุ่ย วันลุยลุยกีฬาสีสุดสดใส วันหรูหรูประจำปีเต้นกันไป วันทุกวันผ่านไปใจผูกพัน นึกย้อนวันปัจฉิมชิมรสเศร้า เพื่อนของเราครูอาจารย์ต่างผ่านผัน “เวลาเดินเร็วเกินไปอย่างไรกัน” คำตอบนั้นพลันหลั่งไหลลงมา น้ำตาแห่งน้ำใจและน้ำมิตร น้ำตาแห่งความคิดคำนึงหา น้ำตาหลั่งรินไหลร่วงโรยมา แทนสัญญาว่าเราไม่ลืมกัน คืนนี้ต่างคนต่างนั่งโดดเดี่ยว ดูเปล่าวเปลี่ยวหากพร้อมเพรียงได้เพียงฝัน พร่งนี้เช้าไม่มีแล้วที่เจอกัน วันหน้าหากมารวมกันฝันเป็นจริง … ผมรู้สึกรักเพื่อนๆ ทุกคนมากๆ รักอาจารย์ที่อุตส่าห์สอนผมมา มากๆ รักโรงเรียนสาธิตเกษตรจริงๆ แม้เป็นสิ่งที่แน่นอนว่า เมื่อเวลาผ่านไป เราก็จะต้องห่างกันไป แต่เราไม่ทิ้งกัน
ขอให้เจอกับสิ่งที่ดีๆนะ
Posted in Uncategorized, tagged farewell, friendship on 13 August 2005 | Leave a Comment »
- 1 – “กูรักมึงโว้ย…” “กูรักมึงโว้ย…” เสียง 2 เสีงดังขึ้นพร้อมกัน “กูวางแล้วน้า…” ผมพูดก่อนย้ำประโยคเดิม “กูรักมึงโว้ย…” “ตืด ตืด ตืด ตืด ..” เมื่อได้ยินแล้ว ผมจึงวางหูโทรศัพท์ นั้น, เป็นประโยคสุดท้ายที่ผมกับเพื่อนของผมพูดกันผ่านสายโทรศัพท์ เวลานั้นประมาณตี 2 กว่าแล้ว ผมถอดแว่น นอนหลับ ไม่ฝัน พรุ่งนี้เวลา 16.00 น. จะเป็นกำหนดการที่เครื่องบินลำหนึ่งจะแยกเส้นทางชีวิตของผมกับเพื่อนคนนี้ ออกไปสู่ประเทศอเมริกาที่กว้างใหญ่อย่างไม่มีกำหนดเวลากลับ – 2 – ผมกับฮุสนี่ ไม่เคยรุ้จักกันมาก่อนจนกระทั่งขึ้น ม.2 ตัวผมอาจจะเคยแว่วได้ยินชื่อแปลกๆว่า ฮุสนี่มาบ้าง ตัวเขาอาจจะได้เห็นหน้าตอนผมเป็นหัวหน้าระดับ ป.6 แต่ก็ถือได้ว่าไม่ได้รู้จักกัน เพิ่งจะมาจับคู่ ชื่อกับหน้า คู่นี้ได้ถูก เวลาที่ได้อยู่ห้องเดียวกัน และได้คุยกันบ้าง ก็คือตอน ม.2 เมื่อขึ้นมา ม.3 เราได้อยู่ห้องเดียวกันอีกครั้ง ผมได้ฟังเสียงกีต้าร์จากมุมห้อง ม.3/2 ทางด้านหลัง [...]
