แคนโต้สีดำ

ความสะใจอย่างหนึ่งของกวี นั้นก็คือการเขียน อักขระพิษที่ทำร้ายวิญญาณของทุกคน ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ นะจ๊ะนักเรียน กางเกงขาสั้น หนักหัวใคร! โปรดตอบ ดีไซเนอร์ ผู้ออกแบบเสื้อผ้าอันทรมานผู้ใส่ ขอให้คุณตกนรก จะรอพระเอกไปทำไม ในเมื่อคุณเป็นนางร้าย ฮา

Read Full Post »

ความกลัวกลับมา

ผมเดินเหงื่อซกออกไปจากห้องเพื่อดื่มน้ำ และมองเห็นพี่เลี้ยงของผมเพิ่งตื่นขึ้นหลังจากทุกอย่างจบลง ไม่มีใครในบ้านรู้เรื่องที่เกิดขึ้นนี้ แม้จะเป็นเวลา ตี 5 เกือบครึ่งแล้ว อดรู้สึกไม่ได้ว่า เหมือนมีอะไรบางอย่างกับพยายามบอกอะไรบางอย่างกับผม…  ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นพร้อมกับความรู้สึกแปลกถิ่นอย่างรุนแรง รอบตัวนั้นมืดมิดเกินกว่าจะเป็นบ้านที่ผมอยู่ ผมนึกไม่ออกว่าผมนอนหลับไปได้อย่างไรและตั้งแต่ตอนไหน สัญญาณเสียงไฟฟ้าส่งเสียง ตื้ดๆ ยาว ใจพานึกถึงเสียงเครื่องตรวจอัตราการเต้นของหัวใจ ของคนใกล้ตาย… ความมืด ซึ่งมืดอย่างยิ่ง และคำถามว่าที่นี่คือที่ไหน ทำให้ผมรู้สึกเหมือนกับ มีอะไรบางอย่าง กำลังลุกลามภายในจิตใจ ผมรู้สึกกลัวขึ้นมาชั่วขณะ แต่…ที่นี้ควรจะเป็นบ้าน จะมีทางเป็นที่อื่นได้อย่างไร รู้สึกตัวมากขึ้น ความกลัวลดลง แต่ที่นี้ คือสถานที่ใด ผมยังสงสัยอยู่ ลุกขึ้นยืน คลำควานทางไป มือที่สัมผัสโดนกำแพง…. เป็นผิวสัมผัสที่คุ้นเคย ผมรู้ทันทีว่า แท้จริงแล้วที่นี้คือที่บ้านอย่างที่คาด(หวัง)ไว้ แต่ทำไมทุกอย่างจึงมืดขนาดนี้ ผมควานหาทางไปเหมือนกับคนไม่เคยทาง ทิศทางที่ตั้งต่างๆของทุกอย่างที่นี่ ดูจะเลือนลางในความจำ ด้วยความหวัง ในที่สุดผมก็ค้นพบประตู (ซึ่งคือประตูสู่ห้องใด… ผมไม่อาจรู้เช่นเดิม) เมื่อเปิดประตูออกจากห้องไปแล้ว ผมจะได้ไปสู่ที่อื่น ห้องที่สว่างกว่านี้ ไปดื่มน้ำเสียหน่อยน่าจะดี บิดลูกบิดและเปิดประตูออกไป หากมันทำให้ ผมกลับต้องพบกับความมืดที่ยิ่งกว่าเดิม ที่ไร้ที่สิ้นสุดอีกครั้ง… นี้มันผิดปกติจริงๆแล้ว! เกิดอะไรขึ้น [...]

Read Full Post »