Limited-time-value content is the point

Duplication of digital contents may take zero cost, but it is still time-consuming (especially when the content is protected).
Authors of contents that their value lasts for considerably limited time do not need to fear piracy.

Read Full Post »

sumpus@wordpress : บล็อกใหม่

ผมทำบล็อกใหม่ขึ้นมานั้นคือ sumpus.wordpress.com
มาจากคำว่า สัมผัส นั้นเองครับ
เพื่อเอาไว้ใส่กลอนหรือเพลงที่แต่งโดยเฉพาะครับ
ติดตามกันได้นะครับ

Read Full Post »

ฟังความอ่อนแอ

การวาดภาพ การเล่นดนตรี การแต่งกลอน
สำหรับผมที่อาจไม่ได้ทำอะไรพวกนี้ได้ดีเด่นสักเท่าไหร่
จุดร่วมการทำงานพวกนี้ ที่ผมชอบอย่างนึงก็คือ
มันเป็นช่วงเวลาที่ได้นั่งฟังความรู้สึกต่างๆ มันถ่ายทอดตัวเองออกมา
จากสิ่งที่ไม่มีตัวตน กลายเป็นสิ่งที่เป็นรูปธรรมขึ้นนิดหน่อย
ผมว่าสิ่งที่กลอนครั้งนี้จะถ่ายทอด
ก็คงคือ
เศษเสี้ยวหนึ่งของรูปธรรม
ของความอ่อนแอ
…
อยากให้เธอปลอบใจ
กอดเธอไว้ให้หายเหงา
รอบตัวมีเพียงเงา
ที่ไอเศร้าลอยระเหย
ฉันรู้มีเพียงฉัน
ทุกทุกวันที่ผ่านเลย
ซึมซึม ณ อกเอย
คล้ายเฉยเฉยจริงอ่อนแอ
…
ฉันเข้าใจว่าฉันไหลล่องลอย
กลางกระแสฟองฝอยของความหวัง
แลความเห็นแก่ตัวความชิงชัง
แม้ได้ยินไม่เคยฟังโอ้คนเรา
โอ้ฉันเอยเคยไหมฟังผู้คน
ที่ดิ้นรนและสับสนและยึดเสา
มัวคิดว่าเข้าใจกลายเป็นเรา
ที่ไม่ฟังใครเขาเลยสักคน
…
อันชีวิตยิ่งคิดยิ่งไม่เห็น
คิดไม่เป็นภาพที่เห็นยิ่งสับสน
คิดเป็นแล้วจึงรู้ให้เพียงรู้ตน
เมื่อรู้ทุกข์ว่าคือตนคงจบเอย

Read Full Post »

สิ่งที่เล็กที่สุด และ สิ่งที่ใหญ่ที่สุด

คิดอะไรเล่นๆ ตอนตื่นวันนี้ (เหมือนเช้าแต่จริงๆคือ เที่ยงแล้ว)
เกี่ยวกับสิ่งที่เล็กที่สุด กับสิ่งที่ใหญ่ที่สุด
สิ่งที่เล็กที่สุดนั้นไม่มีรูปร่าง เพราะถ้ามีรูปร่าง ส่วนของรูปร่างนั้นต้องเล็กกว่า
แต่อะไรที่จะบอกว่าใหญ่หรือเล็กได้นั้นต้องมีรูปร่าง
เพราะฉะนั้น สิ่งที่เล็กที่สุด นั้นไม่มี
เราไม่มีทางแยกออกจากสิ่งที่ใหญ่ที่สุดได้
เพราะถ้าแยกได้ สิ่งที่มาครอบเราและสิ่งที่ใหญ่ที่สุดเข้าด้วยกันต้องใหญ่กว่า
เพราะฉะนั้น เรา… (หมายถึง ผม ทุกคน อากาศ แมลงสาบ ต้นไม้ พระเจ้า) คือสิ่งที่ใหญ่ที่สุด
พูดถึงไอเดียของสิ่งที่ใหญ่ที่สุดต่อสักหน่อย
ในทำนองเดียวกัน ถ้าเรามองเวลาและทางเลือกเป็นมิติไม่ต่างจาก space ธรรมดา
สิ่งที่ใหญ่ที่สุดในทุก space ก็คือ “เรา” อยู่ดี
ดูยิ่งใหญ่ดีเน่อะ

Read Full Post »

scanf 102

ในการเขียนโปรแกรมแนวคอมโอ เมื่อเขียนด้วยภาษา C จะมีโจทย์บางแบบ ที่ถ้าเรา scanf ดีๆ แล้วจะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นมาก เพราะถ้าเราเอา C มาจัดการ string ชีวิตจะเศร้าลงทันที
วันนี้ผมนั่งทำโจทย์ Tree summing ใน uva แล้วหาวิธีการ scanf แนวที่ให้มัน check คล้ายๆ regular expression แล้วก็ไม่เจอข้อมูลเป็นชิ้นเป็นอัน (หรือหาไม่ดีเองหว่า?)  เลยพยายามนั่งทำแล้วรวบรวมมาให้ครับ ถือเป็นวิชา scanf 102 ต่อจากวิชา 101 พื้นฐานที่เราใช้รับเลข รับ string กันเป็นอยู่แล้ว

scanf(“%[ABC]“,str)

คือ scan ไปเรื่อยๆ ตราบที่ยังเจอเฉพาะ A,B,C แล้วเอาใส่ str

scanf(“%[^ABC]“,str)

คือ scan ไปเรื่อยๆ ตราบที่ “ไม่เจอ” แต่ A,B,C แล้วเอาใส่ str
scan ครั้งต่อไปจะเจอ A เป็นตัวแรก

การมี * อยู่หน้า [...]

Read Full Post »

ถ่ายโฆษณาครั้งแรก

เกือบอาทิตย์ที่ผ่านมา มีโทรศัพท์มาบอกว่า อยากให้ไปถ้ายโฆษณาให้ที่ SCG เพราะตอนฝึกงานเราไปทำฝายกับเค้า
ผมปฏิเสธไปเพราะว่า งานเยอะ มีโปรเจค 2 งานซ้อนกันอยู่
ซักพักก็มีพี่อีกคนโทรมาบอกตื้อ บอกว่าเนี่ยเค้าต้องการผมเลยนะ บวกกับบอกค่าตัวมาให้ ผมก็อึ้งๆ เลยตัดสินใจลองดูซักครั้งละกันในชีวิต
ต่อไปนี้เป็นเรื่องราวต่างๆ เกี่ยวกับการถ่ายโฆษณาครั้งนี้ครับ
พี่คนดูแล
ทีมงาน casting เป็นคนที่ฮามาก
คนนึงเป็นหัวสกินเฮด แว่นหนาเตอะ ไม่ค่อยชอบใส่เสื้อผ้า และเป็นกะเทย
คนนึงเป็นผู้หญิง ถ้าไม่รู้จักอาจนึกว่าเป็นโก๊ะตี๋
พี่เค้าคุยกัน ตลกสุดๆ ทำให้น้องๆ สนุกไปด้วย
และส่วนใหญ่คุยกันแทบไม่เคยพ้นเรื่องเหนือสะดือซักที
เพื่อนนักแสดง
เพื่อนที่ถ่ายมีด้วยกัน 7 คน
ผู้ชาย 5 คน ผู้หญิง 2 คน
ในนี้มีคนหน้าตาดี 1 คน – -”
อยู่จุฬาเรียนวิดวะอุตสาหการ ผมยอมรับว่าเค้าหล่อมาก
มีผู้หญิงอีกคนนึง ยิ้มตลอด เรียนธรณีวิทยา(เพราะได้ทุน chevron)
คนนี้เค้าพาเพื่อนมาอยู่ด้วยเพราะพ่อแม่เป็นห่วง เพื่อนเค้าเสียสละมากเลย มาอยู่เฉยๆ ยอมโดดเรียนตั้งหลายวัน
อีก 4 คนเรียน ม.กรุงเทพ และ เอแบค อย่างละ 2
คู่หู ม.กรุงเทพ เรียนนิเทศน์ ดูเป็นคนที่ผ่านอะไรมาเยอะ หน้าตาบ่งบอก
สามารถต่อมุกเสื่อมๆ กับพี่ casting ได้ฮามาก
แต่ผ่านไป [...]

Read Full Post »

ไม่รู้ว่าคิดผิดหรือเปล่า

ช่วงเวลาระหว่างที่กำลังแข่งกริด ได้สะท้อนให้ผมเห็นถึงความผิดพลาดของความคิดของตัวเองได้อย่างชัดเจน… ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า…
ตอนนั้นผมคิดว่าผมพบวิธีการปัญหาฟิสิกส์+คอมพิวเตอร์นั้นที่ยอดเยี่ยม พยายามอธิบายไอเดียด้วยความมั่นใจและด้วยเหตุผลสนับสนุน และสุดท้ายก็ต้องพบว่าสิ่งที่ตัวเองคิดมันไม่ครอบคลุม ไม่พอเพียง มันผิดจากสิ่งที่ต้องการ …และเป็นแบบนี้ อยู่ 3 ครั้งใน 2 วัน
ผมไม่ได้ใส่ใจนักกับผลการแข่งขัน แต่ก็เชื่อได้ว่าคงไม่ดีซักเท่าไหร่
สิ่งที่ใส่ใจก็คือว่า แล้วเรื่องความคิดต่างๆ ที่เราเคยสรุปให้ตัวเองเกี่ยวกับการใช้ชีวิตหล่ะ… มันก็คงเป็นไปได้ไม่น้อยเลยที่จะต้องพบว่า เรื่องที่คิดมา.. มันผิด
หลายๆ คนที่อ่านมาคงจะคิดว่า มันไม่มีอะไรผิดอะไรถูกหรอกถ้าเกี่ยวกับเรื่องชีวิต  ใช่เลย ผมเองก็คิดแบบนั้น ผมเองคิดเลยเถิดไปถึงขั้นที่ว่า มันไม่มีอะไรดีหรือไม่ดีเลยซักอย่าง ซึ่งจากที่เป็นความคิดหลังๆ มานี้มันเริ่มรุกลามมาเป็นความรู้สึก จนเริ่มรู้สึกว่าแล้วทุกอย่างที่ทำมาก็ไม่รู้จะทำไปทำไม  คือไม่ว่าจะพัฒนาอะไรไป เราก็ยังรู้สึกทุกข์อยู่ดีจริงๆ ครับ  ผมจะพิสูจน์ทฤษฎีบท หรือจะสร้างโปรแกรมที่มันเพิ่มความสะดวกสบายกับชีวิต หรือจะทำดีทำบ้าอะไร มันก็ไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงหรือเปล่า…
นั้นคือสิ่งที่คิดครับ
แต่ตอนนี้ผมไม่มั่นใจแล้วว่า ความคิดที่ว่ามันไม่มีอะไรถูกหรือผิด มันถูกหรือเปล่า  และไม่รู้ว่าจะมีทางที่ทำให้เรามั่นใจอะไรได้บ้างหรือเปล่า  หรือบางที่เราคงต้องใช้ชีวิตอยู่กับความเชื่อ.. (ซึ่งในอีกร้อยปีถัดไปอาจจะกลายเป็นสิ่งที่ไร้สาระที่สุดในปฐพี)
คืนนี้ได้คุยกับอาจารย์มะนาวมาครับ(แต่ไม่ได้คุยตามที่เขียนนี้ทั้งหมดนะครับ) ก็.. รู้สึกมีกำลังใจที่จะใช้ชีวิตต่อไปมากขึ้น อาจารย์บออกว่ายังไงก็ตามไม่ว่าจะมุ่งหวังว่าจะทำอะไรหรือในตอนหลังจะสรุปได้ว่าสิ่งที่ทำมามันไม่มีความหมายเลย ยังไงตอนนี้ก็ต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองไปก่อนด้วยแน่ๆ เพราะถ้าในเวลาต่อมาเราเกิดสรุปอะไรขึ้นมาได้ เราจะได้มีกำลังทำต่อไป
กลับมาอ่านที่ตัวเองเขียนก็รู้สึกว่า ยังไม่ได้ตรงตามความจริงในใจมากนักแต่ก็ไม่เป็นไรครับ  เอ้อ.. อยากจะถามคนที่เข้ามาอ่านซักหน่อยนะครับว่า 1.เป้าหมายในชีวิตของตัวเองคืออะไรครับหรือจะบอกว่าไม่มีก็ได้  2.ทำไมถึงคิดแบบนั้น ส่วนไหนที่มาจากความเชื่อหรือส่วนไหนที่คิดด้วยเหตุผลมา
ระหว่างนี้ ผมก็จะค่อยๆ คิดไปด้วยเหมือนกัน [...]

Read Full Post »

Agile Practices : วิธีพัฒนาซอฟต์แวร์เล็กๆ แบบพริ้ว

สไลด์วิชาสัมมนาครับ ตั้งใจทำอยู่นานมาก (กำลังฝึกทำ slide ให้ดีอยู่หน่ะครับ)
ผมทำเพื่อเป็นข้อแนะนำสำหรับคนทำ project จบโดยเฉพาะครับ
แต่ที่จริงก็เหมือนสรุปให้ตัวเองด้วย
UPDATE: สไลด์นี้ได้เป็น Top presentations on SlideShare ด้วยครับ เย่ๆ
Top Presentation of the Day
Top presentations on SlideShare

Read Full Post »

แนะนำหนังสือ: วิถีแห่งการรู้แจ้ง

ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม้จะเรียนเรื่องพระพุทธศาสนาในห้องเรียนและนอกห้องเรียนบ้างเล็กน้อย ผมกลับเข้าใจวิธีวิปัสสนาอยู่น้อยมากและส่วนที่เข้าใจก็ยังผิดเพี้ยนไปจากที่ทางที่จะดับความทุกข์อีก  ที่รู้ได้แบบนี้ ก็เพราะหลังอ่านหนังสือเล่มนึงเรื่อง “วิถีแห่งการรู้แจ้ง”
หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมซึ่งยังมีประสบการณ์การเจริญสติน้อยมาก ได้เข้าใจถึงเป้าหมายในการปฏิบัติมากขึ้นมาก
วิธีการอธิบายที่ตรงประเด็นไม่อ้อมค้อมและแบ่งข้อมูลเป็นสัดส่วนและเป็นลำดับขั้นนั้น ผมคิดว่าน่าจะถูกจริตกับคนสายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ทักษะที่ได้จากการเจริญสตินั้น ผมคิดว่าเป็นทักษะอย่างนึงที่มีประโยชน์มาก เพราะมันน่าจะทำให้เราสามารถจัดการกับอารมณ์ที่ทำให้เป็นทุกข์ได้เป็นอย่างดี
อยากให้ลองอ่านดูกันครับ
การเจริญสตินั้น จริงอยู่ว่าเราไม่สามารถทำได้ด้วยการอ่าน/ฟัง/คิดได้  เพราะมันต้องรู้สึกถึงประกฏการณ์นั้นเอา  แต่เราย่อมไม่มีทางเริ่มเจริญสติได้เลยถ้าเรายังไม่เข้าใจภาพรวมของแนวทาง มิฉะนั้นถ้าเริ่มด้วยความไม่เข้าใจ ก็ยอ่มไปผิดทางซะเปล่าๆ
หนังสือเล่มนี้น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีกับคนที่ได้เรียนพระพุทธศาสนาแค่ในห้องเรียนเหมือนผม

Read Full Post »

กัดกินตัวเอง

อารมณ์เราย่อมกัดกินแต่ใจเรา
ทำร้ายเขาย้อนเข้าใจเรากว่า
คงทำได้เพียงเข้าใจซึ่งที่มา
หวังว่าสิ่งที่แบกมาคงดับไป
ผมไม่ค่อยมีไม่มีประสบการณ์การจัดการอารมณ์เท่าไหร่
เซ็งครับ ผมว่าเราอาจไม่ชอบนิสัยของใครได้ แต่เราไม่ควรไม่ชอบคนนั้นไปด้วย
เพราะมันทำให้ความหวังดีที่จะช่วยแก้นิสัยนั้นหมดไป
และความไม่ชอบจะเล่นงานเราให้เซ็งอยู่ฝ่ายเดียว

Read Full Post »