เมื่อพี่น้องเลิกรับรู้กันและกัน
และฟาดฟันฟาดน้องและฟันพี่
ปลุกระดมความเกลียดชังเพื่อย่ำยี
มันไม่มีความดีหรอกจงละเลย
ฉันนั่งมองและสับสนหล่นน้ำตา
ใช้เวลาด้วยกันเถิดเธอเอ๋ย
เมื่อวันวานยังเรียกขานคนคุ้นเคย
ไม่ควรเลยต้องเสียเลือดเสียน้ำใจ
…มาถึงเช้านี้ พอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนผมรู้สึกหดหู่เศร้าในใจมาก
เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ผมรู้สึกไม่อยากติดตามเรื่องราวการเมืองอีกแล้ว
ทำไมพื้นที่ของการคุยกันด้วยเหตุผล ถึงเหลืออยู่น้อยแบบนี้นะ
เราจะพยายามที่จะรักกันกว่านี้ได้ไหม…
เราทุกคนในโลกนี้เป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรอครับ…
โอ้อกเอ๋ยปวดร้าว เจียนตาย
น้องพี่มุ่งทำร้าย อีกข้าง
คำพูดไร้ความหมาย ประโยชน์
สงบสุขถูกล้มล้าง ดับสิ้น ถิ่นเรา
เศร้าค่ะ….
ขอแสดงความเสียใจกับทุกคนที่สูญเสีย
ปล. ทุกคนเป็นพี่น้องกัน แต่บางทีก็ไม่อยากเป็นแค่พี่ชายว่ะ ก๊าก
ถ้าให้พูดแบบขำๆ
ผมมีอำนาจทางทหารเมื่อใหร่พวกนี้ตายหมดภายในสองวิ(ขำๆนะอย่าลืม)
^ ^
ถ้าพูดแบบจริงจัง
สังคมสมัยนี้คนเราเริ่มเชื่อถือกันน้อยลง
ไม่เชื่อว่าจะมีใครเปลี่ยนแปลงประเทศได้ดีเท่ากู
ไม่เชื่อว่าถ้าไม่ใช่สิ่งที่ตนเองยอมรับแล้วมันจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับประเทศ
ไม่เชื่อว่าคนที่เรามีอคติจะทำงานดีได้
ผมไม่คิดว่าไอ้พวกที่รวมกลุ่มกันก่อการอุบาทว์ตอนนี้มีใครที่”รักชาติ”แล้วล่ะครับทุกคนล้วนเป็นคน”เห็นแก่ตัว”ที่หลงตัวเองว่า”ดีกว่า” “ประเสริฐกว่า” คนอื่นที่เราไม่ยอมรับกันทั้งนั้น มันอาจหาไม่ได้ว่าใครจะถูกใครจะผิดแต่สิ่งที่ชาติต้องการมากที่สุดตอนนี้ก็คือการ “หยุด” ความหลงตัวเองทั้งหลายเหล่านั้นแม้คุณอาจจะไม่ต้องการที่จะหันหน้าเข้าหากันแต่ทุกคนควรจะ”หยุด”กันได้แล้ว
“เราทุกคนในโลกนี้เป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรอครับ…”
ผมชอบคำพูดนี้นะเพราะมันทำให้ผมนึกถึงเวลาที่แบกเบ้เดินทางไปใหนไกลๆสักที่หากพี่อิ๊กเคยลองสักครั้ง(หรือเคยแล้ว)ก็คงรู้สึกแบบเดียวกับผม
“คนไทยทุกคนเป็นพี่น้องกันจริงๆ”
ปล.อย่าอ่านข่าวการเมืองเกินวันละสองบรรทัดไม่งั้นจะเครียดมากไม่รู้ตัวนะพี่อิ๊ก
^ ^
สิ่งมีชีวิตบนโลกล้วนมีต้นกำเนิดมาจากสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว
เห็นด้วยกับความคิดเห็นที่สองครับ
เป็นพี่น้องกัน แต่บางทีก็อยากเป็นมากกว่าพี่ชาย (กร๊าก)
…
ซีเรียสแล้วนะครับ
ช่วงเวลาแบบนี้เราต้องเจอเข้าสักวันครับ แล้วก็ต้องผ่านพ้นไปให้ได้
อเมริกายังมีสงครามกลางเมือง ฝรั่งเศสยังมีปฏิวัติฝรั่งเศส
จะเพรียกหาประชาธิปไตยของแท้โดยไม่สูญเสียเลือดเนื้อ
มันเป็นความคิดของเด็กอมมือครับ
งั้นผมขอถามกลับพี่ก้อน ผมไม่ทราบคำตอบนะครับแต่สงสัย
ผมอยากรู้ว่า หลังความรุนแรงอย่างในประวัติศาสตร์ที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ มันเกิดประชาธิปไตยได้เลยจริงหรือ
เหตุการณ์ระหว่างจุดที่รุนแรงจนเป็นประชาธิปไตยได้จริงๆ ยาวนานอีกแค่ไหน
ช่วงเวลาตรงนั้นมีวิธีการ workๆ ที่น่าจะเป็นกุญแจสำคัญของการเกิดประชาธิปไตยมากกว่าการสูญเสียเลือกเนื้อหรือเปล่า
คือผมไม่ค่อยเชื่อว่า เราจะสามารถสร้างสังคมที่ไม่รุนแรงจากความรุนแรงได้นะ แปลกใจว่าเด็กอมมือยังไง